استفاده بالقوه از هواپیماهای بدون سرنشین در هشدار زودهنگام و کنترل پیشگیرانه هجوم ملخها (بخش چهارم)

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
استفاده بالقوه از هواپیماهای بدون سرنشین در هشدار زودهنگام و کنترل پیشگیرانه هجوم ملخها (بخش چهارم) - 5.0 out of 5 based on 1 vote

3-1-   دامنه پروژه

3-1-1. هدف

هدف از طرح پیشنهادی، توسعه یک ابزار جدید برای بهبود تشخیص و کنترل هجوم ملخها است. این ابزار بر اساس تکنولوژی هواپیماهای بدون سرنشین بوده و به تقویت جریان راهبرد کنترل پیشگیرانه هجوم ملخها کمک خواهد کرد. توسعه جهت فراهم آوردن مجموعه مقرون به صرفه از ابزارهای مبتنی بر هواپیماهای بدون سرنشین تمرکز خواهد کرد تا مکان های بالقوه پرورش و تولیدمثل، تجمع گروه های ملخ ها و محل سم پاشی دقیق را شناسایی کنند.

این پروژه تعدادی از مسائل را مطرح می کند که توسط دانشگاه Wageningen ، در بخش قبلی اشاره شد و به مراتب نیاز به تحقیق بیشتری دارد، زیرا که هواپیماهای بدون سرنشین به عملیات یکپارچه نظارت بر حمله ملخها و کنترل برنامه هاتبدیل می شوند.

سازمان غذا و کشاورزی (FAO) به طور مشخص با سرویس اطلاع رسانی هجوم ملخها (DLIS)، کمیسیون کنترل هجوم ملخها در منطقه غربی(CLCPRO)و دو کمیته ملخهای منطقه ای دیگر، در یک کنسرسیوم از شرکای خارجی مانند HEMAV، ICTJA-CSIC و دیگر موسسات بالقوه اروپایی در هلند، فرانسه و انگلستان که می توانند تخصص فنی لازم را ارائه دهند، همکاری خواهد کرد.

مزایای اصلی استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین عبارتند از:
(1) شناسایی مناطق بالقوه رشد و توسعه ملخ ها از جمله مناطق ناامن و غیر قابل دسترس
(2) شناسایی حمله ملخها در مراحل ابتدایی

3-1-2. دوره زمانی این پروژه

انتظار می رود این پروژه طی چهار سال (2016-2019) اجرا شود.
این سند دستاورد همه تلاشها و تمرکز بر روی اولین مراحل در سال 2016-2017 است.

3-1-3. بازده مورد انتظار

راه حل توسعه یافته می تواند توسط مامورین مزبور در کشورهای آسیب دیده توسط ملخها، با بررسی روزانه آنها و عملیات کنترل بعنوان بخشی از هشدار زودهنگام و پیشگیری کنترل اداره شود.

3-1-4. اثرات مورد انتظار

اثرات اولیه پروژه عبارتند از:
تیم هایی که قادر به پوشش مناطق وسیع، ناامن و غیر قابل دسترس در یک راه ساده هستند
شناسایی زودهنگام هجوم ملخها
عملیات کنترل موثر و دقیق
عملیات کنترل امن تر برای انسان و محیط زیست
راه حل مقرون به صرفه و قابل دسترس برای کشورهای آسیب دیده توسط ملخها
استفاده آسان و حفظ راه حل آسان با استفاده از مواد محلی

3-1-5. استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در کنترل پیشگیری از حمله ملخها

استفاده موثر از راه حل پیشنهادی در یک کشور می تواند شامل یک رویکرد چهار مرحله ای باشد:

1. سنجش از راه دور ماهواره ای و اطلاعات RAMSES. آخرین تصاویر ماهواره ای تجزیه و تحلیل خواهند شد برای شناسایی مناطق یا حوزه های درون یک کشور، جاییکه شرایط اکولوژیکی مناسب برای ملخها را دارد، به ویژه در مناطقی که باران های اخیر رخ داده است و در آنجا پوشش گیاهی سبز ممکن است وجود داشته باشد. این فیلتر اولیه با داده های RAMSES GIS همراه خواهد بود که به کاهش مناطق وسیع و گسترده ای که باید توسط تیم های زمین مورد بررسی قرار گیرد ، کمک می کند. سپس تیم مجهز به هواپیماهای بدون سرنشین، به این مناطق جهت انجام نقشه برداری و بررسی اعزام می شود.

2. ارزیابی گسترده هواپیماهای بدون سرنشین. یک تیم زمینی، یک هواپیمای بدون سرنشین کوچک و قابل حمل را در طول نقشه بررداری و بررسی همراه خود خواهند برد. این هواپیماهای بدون سرنشین باید مسافتی حدود 50 تا 100 کیلومتر را پوشش دهند. این تیم مسیر حرکت هواپیمای بدون سرنشین را برنامه ریزی می کند و آن را راه اندازی می کند. هواپیماهای بدون سرنشین اطلاعات را در طول مسیر با استفاده از حسگرهای نوری، hyperspectral* ، حرارتی و یا دیگر حسگرها برای شناسایی مناطق با پوشش گیاهی سبز و خاک مرطوب و همچنین وجود تعداد قابل توجهی ملخ یا گروهای بالغ (گروه ها، باند ها و ازدحام) را ثبت می کنند. هنگامی که هواپیمای بدون سرنشین به تیم بازنگری می رسد، داده ها به eLocust3 منتقل می شوند (تبلتی که در حال حاضر برای جمع آوری داده ها توسط تیم ها و انتقال از طریق ماهواره* استفاده می شود) و تیم یا آن را پردازش می کند یا از نتایج آن بطور مستقیم استفاده می کند.

3. بررسی و نقشه برداری متمرکز هواپیماهای بدون سرنشین. یک تیم زمینی همچنین می تواند یک هواپیمای چرخنده کوچک و قابل حمل را در طی بررسیها به یک مکان خاص شناسایی شده که در بالا طکر شد یا یک منطقه که ممکن است شامل گیاه یا ملخ باشد، حمل کند.

هواپیمای بدون سرنشین می تواند با درنظر گرفتن یک ایده بهتر با توجه به شرایط زیست محیطی وضعیت ملخ ها، با گرفتن تصاویر با کیفیت پایین از منطقه برای شناسایی پوشش گیاهان سبز و حضور ملخ ها، به تیم کمک کند. اگر تیم در یک منطقه که گیاهان سبز یا محصولات کشاورزی آن مورد هجوم قرار گرفته متوقف شود، هواپیماهای بدون سرنشین میتوانند در جستجوی مکانهای استقرار ملخ ها قرار گیرند و همچنین می توانند میزان منطقه بالقوه آلوده را تعیین کنند. اگر موقعیت منطقه دقیق نباشد، تیم می تواند هواپیمای چرخنده را برای جستجوی هر نشانه ای از پوشش گیاهی سبز یا مناطق مطلوب تولید مثل به شعاع حداقل 5 کیلومتر روانه کند. هواپیمای بدون سرنشین همچنین می تواند برای جمع آوری اطلاعات از مناطقی که به علت توپوگرافی یا ناامنی قابل دسترس تیم زمین نیستند، استفاده شود.

4. کنترل هواپیماهای بدون سرنشین. یک هواپیمای بدون سرنشین چرخنده می تواند برای کنترل تدابیر هدفمند مناطق کوچک مورد هجوم قرار گرفته (با آفت کش های متداول یا تکنیک های زیست شناختی) و در مناطقی که دسترسی به تیم های زمین بسیار دشوار است، استفاده شود.

3-1-6. ادغام هواپیماهای بدون سرنشین با تکنولوژی های موجود و جدید

انتظار می رود که استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین با ابزارهای موجود و همچنین تکنولوژی های جدید که در حال توسعه هستند، ادغام شوند.

پلت فرم موجود eLocust3 باید برای موارد زیر استفاده شود:

·       برقراری ارتباط با هواپیماهای بدون سرنشین، به طور خاص برای هدایت آن به صورت خودکار به جای دستی در هر زمان ممکن

·       پردازش اتوماتیک و دستیابی به عکسها یا ویدیوهای پوشش گیاهی سبز و ملخ ها

·       دریافت اطلاعات مرتبط (موقعیت جغرافیایی، پوشش گیاهی و مشخصات ملخ ها

یک برنامه سفارشی باید توسعه یابد برای : (الف) بررسی نتایج پرواز هواپیماهای بدون سرنشین به صورت اطلاعات قابل فهم و نشان دهنده موقعیت گیاه سبز و هجوم ملخ ها (ب) مدیریت برنامه و مسیرهای هواپیماهای بدون سرنشین (ج) انجام عملیات کنترل. دستگاه های افزوده می توانند در عمل ضروری و مفید باشند مانند آنتن ها برای ارتباطات طولانی مدت و یا شارژ باتریها.

در چارچوب توافقنامه همکاری بین سازمان غذا و کشاورزی (FAO) و گوگل، چندین ابزار جدید در دسترس کشورهایی قرار دارد که می توانند در استفاده از تصاویر سنجش از راه دور به شناسایی و اولویت بندی مناطق بالقوه پوشش گیاهی سبز و ملخ ها بسیار سریعتر از روش های موجود کمک کنند. پروژه لوون گوگل* که امیدوار است اتصال اینترنت را از طریق بالن فراهم کند، به طور بالقوه می تواند بر برخی از چالش های پردازش اطلاعات در محل، بسته به پوشش جغرافیایی و پهنای باند غلبه کند.

      پروژه لون یک پروژه تحقیق و توسعه تحت گسترش بدست گوگل است که هدف از آن فراهم آوردن دسترسی به اینترنت در محدوده‌های روستایی و دوردست بوسیله بالون‌هایی بی‌سرنشین است.

اگر چنین باشد، آنگاه تلاش های مشترک برای توسعه پردازش ابری از داده های جمع آوری شده در طول نظرسنجی های هواپیماهای بدون سرنشین، ضروری خواهد بود.

3-1-7. چالش های پروژه

اگر چه این تکنولوژی ثابت کرده در بخش های مختلف و صنعت مفید بوده است، برخی از آنها فنی هستند، اما چالش های دیگری نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.

چالش های متقابل

قانون گذاری و استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در کشورهای دریافت کننده

کشورهایی که میزبان گروههای ملخهای صحرایی هستند، قوانین خاصی برای هواپیماهای بدون سرنشین ندارند. رویکردی که توسط CLCPRO / FAO برای ادغام هواپیماهای بدون سرنشین اتخاذ خواهد شد بر مبنای تعریف و توضیح مفاهیم از طریق جلسات با مقامات صالحه و اخذ مجوز موقت برای آزمایش و انجام جلسات آموزشی به منظور عملی کردن این ابزار در کنترل ملخها می باشد. همچنین این مسائل، مربوط به آداب و رسوم و اهمیت هواپیماهای بدون سرنشین در کشورهای تحت تاثیر حمله ملخها می باشد.

پیش بینی شده است که پس از اولین آزمایشات میدانی و پیاده سازی طولانی مدت در بعضی از مناطق، پتانسیل راه حل و عملگرایی نتایج حاصل از کشورهایی نظیر موریتانی، راه را برای دیگر کشورهای متضاد بیشتر خواهد کرد

hyperspectral : تصویربرداری فراطیفی نوعی از تصویربرداری طیفی است که مانند سایر انواع تصویربرداری طیفی داده‌ها را از بخشی یا تمام طیف الکترومظناطیسی گردآوری و پردازش می‌کند. در حقیقت یک شیء در طول موج‌ها ی مربوط به رنج فراطیفی که بالاتر از طول موج‌های طیف مرئی هستند مورد تصویر برداری قرار می‌گیرد . هدف اصلی در تصویر برداری فرا طیفی, بدست آوردن محتوای طیفی یا به اصطلاح اثر طیفی یا امضای طیفی برای هر پیکسل از تصویر است .(مقصود تصویر شیئ مورد عکس برداری است ) . اثر طیفی مربوط به مواد مختلف منحصر به فرد است مانند اثر انگشت و در نتیجه بدست اوردن آن به شناسایی مواد کمک می‌کند

خواندن 297 دفعه